Ben aslýnda bu ciddiyet denilen þeyden sýkýlýrým biraz.
Yorulurum da.
Benim bugüne kadarki tecrübelerime göre iþini ciddiyetle yapan insanlar þakaya daha yatkýn insanlardýr.
Ýþini ciddi bir þekilde yapmakla, ciddiyeti insanlarýn tepesine düþen kalýn bir kalas haline getirmek arasýnda “ciddi” bir fark vardýr bence.
Öylesine karýþýk bir dönemden geçiyoruz ki “tabular” bizi boðuyor.
Soluk alamaz hale geliyoruz.
Vatan, millet, Atatürk, din, ýrk...
Sýkýlýyorum ben bazen bunlardan.
Ne olur vatanýmý sevmezsem?
Niye milletimi seveyim?