Te îcar jî ji bilî xwe her kesek kir ajan û xayîn. Ma ne eyb û şerm e, ma her kes mecbûr e ku wek te eynî sloganê biqîre. Jê hez nakin, sîyaseta wî, felsefa wî, awayê rêxistinsazîya wî û hwd. çewt dibînin, naecibînin, lewra rexne dikin. Ma tê bi zorê bi wan bidî hezkirin û qebûlkirin? Bê guman nabe.. Çima ku li vir dinivîsin, tu dibêjî naxebitin, lewra noker û sîxur in, meaş distînin. Ey ev du roj in ku tu jî ser hev û bê navber dinivîsî, ka ew çi dibe, li gora mantiqê te? Li gora mantiqê min, ez dibêjim, ji ber ku dawîya heftê ye, wek min dema te jî heye ku tu ser hev binivîsî. Ajan û xayîn û meaş û jahr û ziqûm, ji bo ku meriv wisa bibêje ma çenek delîl ne lazim e. Xelkê ji meriv bipirse, bibêje tu kî yî û bi çi delîlî me gunehbar dikî? Tu kê diparêzî biparêze, lê bi metodek serast û nûjen biparêze. Ev awa êdî gel jê aciz bûye, daye dilê Kurdan. Rêz û silab... Mancel